Studia Gregoriańskie VIII - 2015

Giovanni Conti, Średniowieczne źródła dyrygentury
Niemal zupełne milczenie charakteryzuje średniowieczny materiał źródłowy dotyczący praktyki dyrygowania chórem w środowisku liturgicznym. O ile z jednej strony dysponujemy wystarczającą wiedzą, by zrozumieć godność, ważkość oraz odpowiedzialność osoby, która pełniła rolę dyrygenta scholi, o tyle z drugiej strony jesteśmy zmuszeni przyznać, że źródła z tamtego okresu nie przekazały – poza nielicznymi przypadkami i nie wprost – dokładnych i jednoznacznych informacji na temat praktyki dyrygenckiej i poznania funkcji dyrygenta. Dziś można ustalić bezspornie zaledwie kilka bliżej nieokreślonych elementów tej funkcji. Równolegle możliwe jest zbudowanie pewnych hipotez poprzez agregację elementów, których pominięcie byłoby szkodliwe dla tychże hipotez. W końcu można poddać starannej analizie „muzykologicznie” odczytane treści niewielkiej liczby tekstów zachowanych dokumentów.

Emilia Dudkiewicz, Śpiew gregoriański jako wyraz Harmoniae caelestis
W konkretnym momencie dziejów nieskończony Bóg wszedł w ludzką skończoność i w Jezusie Chrystusie uczynił z niej znak swojej obecności w historii. Teologia, czerpiąc z Objawienia i Tradycji, koncentruje się na zbawczym misterium Chrystusa i jego urzeczywistnianiu w świecie. Chcąc poznać i opowiedzieć Boga sięga przede wszystkim do tego, co On sam powiedział o sobie. Ten swoisty, obejmujący całość ludzkiego życia dialog między Bogiem a człowiekiem w najbardziej kompletny i przejrzysty sposób dokonuje się w liturgii. Jawi się ona nie tylko jako zbiór ceremonii, ale „wielowymiarowe miejsce życia, w którym prawdy teologiczne rodzą się i są objawione”.

Mariusz Białkowski, Autentyczność utworów gregoriańskich
Od dłuższego czasu daje się zauważyć wzrost zainteresowania muzyką dawną, zarówno w ośrodkach zajmujących się badaniami naukowymi, jak i jej wykonawstwem i promocją. Efekty różnorodnych nurtów badawczych, różnych interpretacji, czasem bardzo różniących się od siebie, skłaniają do stawiania pytań o autentyczność utworów. Ten niepokój wzmacnia zjawisko różnicy w wykonawstwie tego samego utworu przez różnych artystów. Prawdą jest, że muzyka jest tworzona przez wykonawców w indywidualny sposób, ale wówczas pojawiają się pytania o autentyczność wykonywanego utworu: w pierwszym rzędzie, czy zastosowane przez wykonawców środki interpretacyjne – przynajmniej znane z historii muzyki – są właściwe dla epoki, w której utwór powstał, następnie czy utwór jest rzeczywiście autentyczny, tzn. został skomponowany w epoce, za którą jest uważany.

 

Spis treści

Korzystając z tej strony, wyrażasz automatycznie zgodę na zapis lub wykorzystanie plików cookies. Twoja przeglądarka internetowa umożliwia Ci zarządzanie ustawieniami tych plików. Jeśli nie chcesz, by ta informacja wyświetliła się ponownie, kliknij "zgadzam się".